Bemoeizucht

Je tranen bedwingen zal nu met geen mogelijkheid meer gaan. Ik probeer me te concentreren op mijn boek, maar kan niet vermijden dat mijn ogen steeds jouw richting op dwalen. Vanuit een ooghoek en een bladzijde hou ik je nauwlettend in de gaten. Wat is de volgende stap van dit indrukwekkende proces?! Het spiegeltje, hoe kan het ook anders! Geschrokken veeg je met je handen door je ogen. Nooit doen, zwart wordt zwarter. Ik kan het je niet zeggen. Het gat in de mand om doorheen te vallen is te groot. Bemoeizucht.

Een gapend groot gat bereikt mijn hoornvlies. Verdriet maakt moe, evenals warmte. Maar ik weiger te geloven dat het verdriet in verband te brengen is met de 32 graden die mijn thermometer aanwijst. Wellicht wel. Onwaarschijnlijk. Je hoofd kleurt inmiddels rood. Mooi rood is niet lelijk, lelijk rood wel. Even zuchten nog. Ik vraag het je. Het hoort erbij.

Nog geen tien minuten later gaat de bel. Jouw voordeurbel. De trein is op slot je tweede huis. Vol ongeloof staar je naar het schermpje. Zwart-wit, een goede oude nog. Je twijfelt een seconde. Meer niet. Ik doe moeite. Mijn mond mag niet open in het kader van mijn allesvernietigende Bemoeizucht. Je stem breekt. Beeldspraak is onderdeel van het proces. Tranen stromen het daglicht tegemoet. Eenzaam moet je zijn. Dát is verbonden aan verdriet. Niets geen 32 graden.

Je luistert en zwijgt. Daar zijn vrouwen voor. Nog even slikken. Zakdoekje trekken. En doorgaan. Blijven doorgaan. Laat zien dat je het sterkste geslacht bent. De mascara blijft zich verspreiden over je rode hoofd. Ware epidemie. Dan de eindscene. Beide handen worden voor de ogen geslagen. Een stortvloed is alles wat nog ontbreekt. Mijn boek bedekt inmiddels niets meer. Mijn ogen staren vol genot. Wachten wordt beloond.

Ik schuif langzaam jouw kant op. Doorbijten nu. Ik ben in de buurt. Je ogen zoeken vertwijfeld bevestiging. Ik weiger toe te geven. Schuif alles op Bemoeizucht. Ik spreid mijn armen, als waren het vleugels. Die blik staat vast in mijn geheugen. Mascara wordt onderdeel van mijn witte blouse. Epidemie op donderdag. Ik haat de vertedering. Bemoeizucht is het hoogste genot. Ik heb je.