Het grote thuiskomen is begonnen!

Lieve allemaal, na een lange en vermoeiende reis heb ik gisterochtend weer voet op vaderlandse bodem gezet. Het welkomstcomité stond paraat met ballonnen en bloemen. Een hele leuke thuiskomst dus. Wel vreemd om weer thuis te zijn, althans thuis bij paps en mams. Mijn eigen huisje in Utrecht is na het weekend aan de beurt. Het is vreemd om iedereen weer te kunnen verstaan, met euro's te betalen, de burgelijke rijtjeshuizen met tuintjes te zien, water uit de kraan te drinken en wc-papier in het toilet te gooien. Maar alles went heel snel, vooral ook omdat alles hetzelfde is gebleven. Er zijn nog steeds geen boeiende programma's op televisie, de krant valt 's ochtends nog gewoon in de bus en op zaterdagochtend doet nog steeds het hele dorp boodschappen voor de komende week. Er lijkt hier niets te zijn gebeurd, Nederland is nog gewoon Nederland. Behalve dan dat Verdonk met haar TON, na de niet te overtreffen Wilders natuurlijk, nog steeds de grootste grap van de Nederlandse politiek is; SBS weerman Piet nog steeds niet heeft ontslagen; maar liefst 1,5 miljoen Nederlanders hebben zich zitten vergapen aan Terror Jaap als winnaar van de Gouden Kooi en Nederland weer niet meedoet aan het songfestival, is er in de afgelopen maanden niets gebeurd in de lage landen. Maar misschien heeft dat ook wel gewoon te maken met het feit dat ons land maar een landje is. Bijna even groot als Buenos Aires alleen al, zeg nou zelf! Ondanks ons inwoneraantal van 16 miljoen wezentjes is overigens wel gebleken dat wij de VOC-mentaliteit alles behalve kwijt zijn. In heel Midden-Amerika zwerven Nederlanders rond. Wellicht op zoek naar dat wat wij hier niet hebben. En dat is veel. Maar waag het niet om daarover te klagen! Elke dag electriciteit, een waterleiding (met drinkwater!), riolering, keukenapparatuur, een goed matras, verwarming, onbeperkt (gezond) eten en een douche tot je beschikking hebben, is (ook) heel wat waard. 

Tja, het grote thuiskomen is begonnen. Vanavond mijn mamsie ophalen (die zelf op vakantie is), en de komende dagen mijn vriendinnetjes, vrienden, huisgenoten, buurmannen en familie weer zien, bijpraten, foto's showen en verhalen vertellen. En daarna begint het gewone leven van werken en vervolgens studeren weer. Het gewone leven. Pfff...