Het verleden geeft geen zekerheid

De berichten zijn tegenstrijdig. Ik ken mijn gevoel en weet hoe ik over je denk. Ik ken jou en weet hoe jij over mij denkt. En toch klopt er iets niet in de berichtgeving. Steeds als de avond valt en mijn bed me verleidelijk toelacht komen de dromen. Nee, het zijn geen dromen. Het is zijn tot droom geworden herinneringen. Herinneringen van de leuke dingen die we samen deden, de gesprekken die we samen voerden, de mooie dingen in het leven die we samen zagen. Die wij alleen zagen. Maar de berichtgeving is 's avonds en 's nachts anders dan overdag. Overdag overheerst de werkelijkheid. De getypte smsjes die zonder verstuurd te worden weer uit mijn concepten verdwijnen. De telefoongesprekken die in gedachte gevoerd worden, maar uit angst en twijfel nooit werkelijkheid zullen zijn. Overdag overheerst de zekerheid van de waarheid, de door jou uitgesproken duidelijke waarheid. Maar 's avonds, als ik stil vanuit mijn bed de teksten van de door jou gestuurde smsjes nog eens doorlees, de herinneringen nog eens doorneem en geloof in de liefde van de nacht, voel ik dat het kan. De berichtgeving is tegenstrijdig. Maar het gaat uiteindelijk altijd vanzelf weer over. Ruis is altijd van tijdelijke aard. Laat het snel weer morgen zijn.

Want je kunt niets zeker weten en alles gaat voorbij.