Ziek in Salta

Mendoza is achter de rug, evenals San Juan en Cordoba. Time is flying when you having fun. Tot gisteren. Inmiddels staat de tijd stil en lig ik in bed pijn te hebben, terwijl de zon me er buiten met zijn dertig graden even op wijst dat het toch echt zonde is om je tijd in bed te verdoen. Fijn, zo´n blaasonsteking. Het record van een wcrol in een dag heb ik inmiddels gevestigd, dus vooruit maar weer.

Cordoba was de studentenstad bij uitstek. We zijn een avond flink wezen doorhalen, waarbij de Baileys (omgerekend twee euro per glas) rijkelijk vloeide. De mensen in de kroeg waren verkleed, vanwege een verjaardagsfeestje, dus met een hoog carnavalsgehalte en Engelstalige muziek (jaja) voelde ik me aardig thuis! De dag erna zijn we met een minibus naar Alta Gracia geweest, de plaats waar Che Guevara is opgegroeid. In zijn voormalige woonhuis was een heel leuk museum ingericht. De Argentijnen beleven hun zondag vooral door mate te drinken in het park (dé  bezigheid in het heel het land overigens) en inimini-visjes te vangen. Verder was er een dorpsfeest miden in het plaatsje en hebben we ook nog een oud jezuitenklooster bezocht. Toch nog een culturele dag na een avond stappen dus. De volgende dag weer een busrit van veertien uur gemaakt naar Salta, alweer we ons nu bevinden. Omdat we pas om middenacht aankwamen hadden we vast een hotel geboekt, dat superdeluxe bleek in plaats van de hostel zoals gewend (die ook prima zijn). Heerlijk geslapen na het herrie-hostel in Cordoba. Jammer dat de checkout al om 10.30 uur was, waardoor we alsnog redelijk vroeg moesten opstaan. Daarna richting een Engelstalige dokter, die zowaar de Engelse woorden hello, yes en pain kende! Gelukkig maar dat ik zelf al doorhand dat het een blaasontsteking zou moeten zijn. Gisteren en vandaag dus niet zoveel uitgevoerd.

We hebben vanaf vrijdag voor vier dagen een auto gehuurd met Raf en Ellen, een Belgisch koppel. We gaan vier dagen lang de prachtige omgeving doorcrossen, onderwijl pratend over muizenstrontjes (hagelslag) en zottekoppen (dronken mensen). Ik verheug me er nu al op! Dinsdagochtend vertrekken we met de bus naar Chili, om vanuit daar een tour van drie of vier dagen te doen door Bolivia. Rond tien mei willen we naar de klapper van de reis, de Iguazu-watervallen, dus voor die tijd moeten we terug zijn in Salta.

Dat was het voor nu weer even. Ik ga even eten en daarna maar weer in mijn bed liggen, in de hoop dat ik me morgen iets minder een oud wijf voel..!